Kerkasiel Kampen in het teken van de asielnoodmaatregelenwet
Op 12 april van 12.00-13.30 uur wordt tijdens de doorlopende viering van kerkasiel Kampen het Uur van de Goede Moed gehouden. Deze bezinningsbijeenkomst gaat vooraf aan de bespreking in de Eerste Kamer van de asielnoodmaatregelenwet op 14 april.
‘Kerkelijk of niet-kerkelijk, laten we elkaar opzoeken, inspireren en moed inspreken. Laten we tegen de vele gezichtslozen en stemlozen, de gewortelde kinderen en de gedocumenteerden zeggen: wij zien jou’.
Dat is de oproep van humanistisch voorganger Ria Pool Meeuwsen. Tv-presentator en artiest Joris Linssen zal hierbij aanwezig zijn. Hij licht toe:
Ik ben enorm geraakt door het heilige vuur van de 2500 vrijwilligers die in Kampen zijn opgestaan tegen een dwalende overheid. Met deze bijeenkomst doen we samen een beroep op het geweten van politici, in de hoop dat zij met compassie kijken naar mensen zonder papieren en de mensen die hen bijstaan.
In de voorstelling LIEVE HEMEL vertel ik het verhaal van de familie Babayants en het kerkasiel, om zodoende door heel Nederland het licht dat in Kampen is ontstoken door te geven.
Ook de Dichter der Nederlanden Nisrine Mbarki Ben Ayad levert een bijdrage. Zahraa Asaliah vertelt haar verhaal als Nederlands-Syrische jonge vrouw.
Op 21 november 2024 om 14.00 uur begon het kerkasiel in Kampen. Sindsdien brandt er altijd een kaars. Op 5 april om 12.00 uur brandde de kaars 12.000 uur. De viering begint met een minuut stilte.
Op 12 april wordt er op vele plekken in Nederland gebeden om de voorgestelde asielwetten van tafel te krijgen. Die wetten maken een grote groep mensen in Nederland structureel strafbaar en ze negeren hun menswaardigheid. Tijdens de bezinningsbijeenkomst wordt het gebed, speciaal geschreven door ds. Arnold Huijgens, Theoloog der Nederlanden, voorgelezen.
Deze zinnige bijeenkomst is onderdeel van de doorlopende viering die sinds 21 november 2024 in Kampen vanwege het kerkasiel plaatsvindt, zodat deze niet onderbroken mag worden door authoriteiten. De duizenden vrijwilligers vragen om een rechtvaardige overheid. De vier kinderen Babayants en de meer dan 400 andere gewortelde kinderen wonen langer dan vijf jaar in Nederland. Vanwege overheidsfalen duren procedures te lang. In 2018 heeft de overheid na het laatste kinderpardon toegezegd dat dit niet meer zou voorkomen.
