De doorgaande dienst gaat 24/7 door, ook ’s nachts. De nachtelijke uren worden gevuld door een aantal helden, samen zijn ze de ‘nachtwacht’. Met hun trouwe hulp blijft de Kaars branden en de doorgaande dienst gegarandeerd. Wie zijn deze mensen van de ‘nachtwacht’? Han Marseille heeft al meer dan tweehonderd nachtelijke uren in Open Hof besteed. Hij vertelt hier zijn verhaal.
(verteld door Han Marseille)
Ik kom als vrijwilliger naar het Kerkasiel, altijd van ’s avonds tien tot ’s morgens acht uur. Vorig jaar november keek ik naar een online dienst uit Dronten. Het is dezelfde classis als de Open Hof, en tijdens die dienst werd afgekondigd dat daar in Kampen kerkasiel werd aangeboden. Ik wist dat het eerder in Den Haag is gebeurd, dat is een grote stad. Kampen is kleiner, dus dacht ik: daar is hulp nodig.
Ik sliep altijd al kort, maar sinds mijn vrouw ruim twee jaar geleden overleden is, slaap ik slecht. Dan kan ik net zo goed naar Kampen rijden, vanuit Renkum. Dat doe ik gemiddeld elke negen dagen. Dat is bewust, want zo rouleer ik door de weekdagen. Dan kom je weer andere mensen tegen.
Als ik om tien uur begin zijn er meestal nog wel wat mensen aan het napraten, dus dan sta ik achter de bar koffie en thee te schenken. Om tien uur sluiten we de buitendeur. Als het nodig is doe ik de afwas en maak ik de toiletten schoon. Als het werk klaar is, ga ik met de tweede vrijwilliger bij de dienst zitten. Tijdens de nacht zorg ik voor ‘natje en droogje’, zoals wat cup-a-soup. En als mensen van ver komen kan ik ze iets te eten aanbieden.
In de nacht heb je doorgaans intieme gesprekken, dat vind ik mooi. De gesprekken maken vaak indruk, sommige mensen vertellen dingen die ze anders niet kwijt kunnen. Maar wat daar gezegd wordt blijf binnen de muren. We zijn niet de hele nacht theologisch bezig. Er komt bijvoorbeeld regelmatig een voormalig orgelbouwer langs. Hij heeft op veel plaatsen gewerkt, in Leipzig, Berlijn en andere Duitse steden. Daar kan hij mooi over vertellen.
Een aantal voorgangers komen vaker, ze hebben hun vaste liturgische patronen van gebed, zingen, lezen, een mediatie. Soms wordt er een film gedraaid. Maar het is altijd wel serieus. Waarom we hier zijn, wat we hier doen, dat komt altijd wel aan bod.
Mensen zeggen wel eens: dat je dat doet! Maar ik vind het geen probleem. Inmiddels ben ik zal zo’n dertig keer geweest, het gaat goed, je went er ook aan. De nachten gaan sneller dan een dienst overdag, vind ik. Ik was hier toen de klok verzet werd, op een gegeven moment dachten we dat het drie uur zou zijn, maar het was al vijf uur, nieuwe tijd!
Foto: Han Marseille rechts
Ook vrijwillige ‘Nachtwacht’ worden?
https://kerkasielkampen.nl/doe-mee/
