Nachtwacht: Heleen Havinga

De doorgaande dienst gaat 24-7 door, ook in de laatste uren van de nacht. De nachtelijke uren worden gevuld door een team van helden, samen zijn ze de ‘nachtwacht’. Heleen Havinga was als lid van de Open Hof vanaf het begin betrokken bij het Kerkasiel. Ze stopte afgelopen zomer met werken en is nu regelmatig vrijwilliger in de nacht.

Ik werkte tot voor kort als jeugdverpleegkundige bij de GGD, de laatste tien jaar veel met kinderen uit vluchtelingengezinnen. Daardoor weet ik hoe moeilijk hun weg kan zijn. Het gezin Babayants zit nu ook in een heel schrijnende situatie, zo opgesloten in de kerk. Het is voor kinderen belangrijk dat ze goed kunnen slapen. Daarom ben ik hier ‘s nachts zo’n twee tot vier uur per week, van vier tot zes of van zes tot acht. Als ik daardoor wat minder slaap krijg, dan moet dat maar. Er zijn trouwens mensen die veel meer uren maken dan ik, daar neem ik mijn petje voor af!

Het is mooi om ’s nachts hier naartoe te fietsen. Tegen vier uur is het nog doodstil, maar rond kwart over zes is er al veel leven. De diensten in de nacht vind ik mooi, het is heel intiem, en het gaat ergens over. Ik heb nog nooit zoveel Bijbelstudie gedaan als in het afgelopen jaar. We lezen de Bijbel, zingen, knutselen, kijken een film, hebben een goed gesprek of er is iets over kunstgeschiedenis. Ook de  gesprekken over het boek De Kwestie Job raakten me. Job had een zwaar leven, zijn vrienden lieten hem in de steek, die vonden dat het lijden z’n eigen schuld was. Dan denk je toch aan de familie Babayants, hoe zouden die zich voelen?

Ook onderdeel worden van de ‘nachtwacht’? Doe mee!

We zoeken naar de zachte kracht, om van daaruit te protesteren. Iemand noemde de kaarsvlam die steeds wordt doorgegeven de ‘vlam van volharding’. Dat volharden in het licht, een licht zijn voor deze familie, dat moet uiteindelijk de oplossing brengen. Verder is het gewoon heel fijn om hier in de nacht te zijn. Er gebeuren mooie dingen, soms heel creatief, en ook heel breed. Dat is mooi om mee te maken.