Schuilen in Open Hof – week 72

(ds. Kasper Jager)

Uit mijn Paaspreek over opstanding

geschreven bij Johannes 20 vers 17 en Lied 809 uit het Liedboek,

Deze zomer is het al weer vier jaar geleden dat onze zoon Betto kwam te overlijden. Afgelopen woensdag 8 april was zijn geboortedag en zou hij zijn 30^e verjaardag hebben gevierd. Opstanding is voor mij niet een weten dat Betto nu bij God is. Dat troost mij niet: ik mis Betto elke dag en hij had niet bij God, maar hier bij ons moeten zijn.

Opstanding is voor mij het wonder dat het Grietje en mij lukt niet te blijven staren op wat vroeger was, niet stil te staan in het verleden. Dat het ons lukt om het leven op te pakken en op de vraag hoe het met ons gaat weer durven zeggen: ‘Eigenlijk best wel goed!’ Dat ik hier op Paasmorgen sta als jullie predikant en vrijmoedig kan spreken en preken over onze Betto en over opstanding.

Opstanding is voor mij het wonder dat het Aleksa, Amelia, Ariana, Aram en hun ouders Karina en Aleksandr lukt niet te blijven staren op wat vroeger was, niet stil te staan in het verleden. Dat het hen al 500 dagen lukt om het leven binnen de muren van Open Hof op te pakken en ze op de vraag hoe het met hen gaat nog altijd durven zeggen: ‘Het gaat goed!’

Opstanding is voor mij vasthouden aan, vertrouwen op en geloven in het visioen dat er een pad zal komen door de zee met links en recht een muur van zachte krachten van het kerkasiel, waarover Aleksandr en Karina samen met hun kinderen Aram, Ariana, Amelia en Aleksa in vrijheid naar buiten zullen wandelen en samen met al die andere gewortelde gezinnen aan hun leven in Nederland kunnen beginnen.

Opstanding is voor mij vasthouden aan, vertrouwen op en geloven in het visioen dat het Koninkrijk van God zal aanbreken. Dat in het spoor van Mozes en Jezus de machthebbers in onze wereld en alle mensen aangestoken zullen worden door de zachte krachten van geloof, hoop en liefde, van warmhartigheid en medemenselijkheid, van vrede, gerechtigheid en heelheid van de schepping.

Dat het de mensheid, in het spoor van Mozes en Jezus, zal lukken niet te blijven staren op wat vroeger was, niet stil te staan in het verleden, maar te zien, te horen en te voelen wat God zegt: “Ik, zegt Hij, ga iets nieuws beginnen. Het is al begonnen, merk je het niet?”