Schuilen in Open Hof – week 63

 (ds. Kasper Jager)

Op donderdag 5 februari wonen, leven en schuilen Aleksa, Amelia, Ariana, Aram, Karina en Aleksandr Babayants 1 jaar en 11 weken bij ons in Open Hof. En ja, dat valt ze soms zwaar. Maar nee, dat betekent niet dat ze zielig zijn. Het lukt ze namelijk verbazingwekkend goed om binnen de muren van Open Hof hun leven vorm en kleur te geven.

Aleksa speelt als alle andere kinderen van haar leeftijd. Amelia en Ariana slurpen de kennis op uit de privélessen die ze krijgen van de leerkrachten die hen in Open Hof les geven. Aram is samen met zijn vader Aleksandr veel aan het sporten en doet aan zelfstudie. Aleksandr en Karina doen wat ouders horen te doen: zorgen voor je kinderen en voor elkaar.

Natuurlijk hopen ze dat het kerkasiel snel stopt en ze eindelijk aan hun leven in Nederland kunnen beginnen. Maar tot die tijd is Open Hof voor hen de beste plek om te zijn. De plek waar ze zich veilig voelen en zich omringd weten door heel veel trouwe en liefdevolle mensen. De plek ook waar ze God heel dichtbij voelen.

Ondertussen volgen wij de ontwikkelingen in politiek Den Haag uiteraard op de voet. Vandaag werden D66, VVD en CDA het eens over de verdeling van de ministeries. Het CDA levert de minister van Asiel en Migratie. Of dat kansen biedt? Vanuit het kerkasiel kunnen we het CDA in ieder geval ook aanspreken op waarden als medemenselijkheid en barmhartigheid.

Vanuit het kerkasiel is inmiddels een stevige lobby gaande richting alle politieke partijen om tot een duurzame regeling te komen en een (t)huis in Nederland voor het gezin Babayants en alle gewortelde kinderen en hun ouders. Maar gebruik ook vooral je eigen politieke kanalen om de politici hiertoe op te roepen. Alle kleine beetjes kunnen helpen.

Op Paaszondag 5 april duurt het kerkasiel precies 500 dagen. Op die dag brandt de kaars van het kerkasiel om 14.00 uur precies 12.000 uur. Mijn droom is dat Aleksa, Amelia, Ariana, Aram, Karina en Aleksandr dan inmiddels in vrijheid in ons land leven. Hoe mooi zou dat zijn. Dat zij in vrijheid samen met ons Pasen kunnen vieren.

Pasen: het feest van de opstanding. Het feest van licht sterker dan het donker. Het feest van liefde sterker dan de dood. Het feest waarop we het leven vieren. Dit jaar ook het feest waarop we kunnen vieren dat alle gewortelde kinderen en hun ouders een leven op kunnen gaan bouwen in Nederland? Dromen, hopen, geloven en bidden jullie met mij mee?!