(ds. Kasper Jager)
Van Aswoensdag…
Op Aswoensdag 18 februari is de Veertigdagentijd begonnen en zijn we op weg gegaan naar Pasen. Tijdens de viering in Open Hof mochten we een askruisje ontvangen. Daarbij klonken de woorden: “Teken van geloof, hoop en liefde, van ommekeer en nieuw begin.”
Geloof, hoop en liefde, ommekeer en een nieuw begin bidden wij in het bijzonder Aleksa, Amelia, Ariana, Aram, Karina en Aleksandr Babayants toe!
Liefde
Trouwe en uithoudende liefde van duizenden mensen om hen heen die zich met hart en ziel voor hen inzetten. Onvoorwaardelijke en nabije liefde die ze ontvangen van elkaar als één van hen er even helemaal doorheen zit. Gunnende en uitdelende liefde waarmee ze de mensen om hen heen betoveren met hun glimlach, hun opgewektheid en een vriendelijk woord.
Geloof
Geloof dat God hen niet loslaat en zijn naam zal waarmaken: IK ZAL ER ZIJN. Geloof dat God daar is waar zij zijn. Dat Hij zich met hen zorgen maakt, bang is, verdriet heeft, wanhopig kan zijn en soms zo ontzettend moe. Maar ook dat God met hen vrolijk kan zijn, onbezorgd, hoopvol, onvermoeibaar en vol goede moed.
Hoop, ommekeer en nieuw begin
Hoop op ommekeer. Hoop dat er een duurzame regeling komt voor hen en voor alle gewortelde kinderen en hun ouders. Hoop dat het kabinet Jetten dit heel snel gaat realiseren. Hoop op een nieuw begin. Hoop dat er dan toch eindelijk een (t)huis en een toekomst is voor hen en ze in vrijheid aan hun leven kunnen beginnen in Nederland.
… naar Pasen
Zo gaan wij samen met het gezin Babayants moedig en volhardend voort met het kerkasiel in Open Hof. Zo trekken wij samen met hen op naar Pasen. Zo blijven we geloven in, hopen op en ons met liefde inzetten voor een ommekeer in het lot van alle gewortelde kinderen en hun ouders. Zo blijven we geloven in, hopen op en ons met liefde inzetten voor een nieuw begin voor hen in Nederland.
