Dat was de kop van een artikel in het Nederlands Dagblad van donderdag 9 april 2026. Het Nederlands Dagblad had de minister om een reactie op het Kerkasiel gevraagd. Direct dezelfde dag heeft onze woordvoerder, Herman Stomphorst, gereageerd in het Nederlands Dagblad. In dit artikel willen we graag nog wat uitgebreider reageren op het standpunt van de minister.
Uitzondering?
Verrassend genoeg zijn wij het eens met de titel van het artikel. Wij hopen namelijk niet op een uitzondering voor de familie Babayants. Om de minister gerust te stellen, ga daar niet mee aan de slag! Wat wij vragen is geen uitzondering, maar een structurele oplossing voor gewortelde kinderen. Dat kan door het Internationale Kinderrechten Verdrag (IVRK) te verankeren in de vreemdelingen wetgeving. Als wetten alsmaar strenger worden, lijden de meest kwetsbaren daaronder, zoals in deze situatie kinderen onherstelbaar beschadigd worden.
Rechtmatigheid
De minister stelt dat de besluiten van de IND en de rechter rechtmatig tot stand gekomen zijn. Daar zijn wij het mee eens. Al in onze eerste brief stelden wij dat wij als kerk niet tegen de overheid of de rechter in wilden gaan. Daar is, in ruim 500 dagen, niets in veranderd. Wel constateren wij dat kinderen in de knel komen omdat de beloofde versnelling van procedures de afgelopen jaren niet gelukt is.
Barmhartig of Rechtvaardig?
Vervolgens zegt de minister de barmhartigheid van betrokkenen bij het Kerkasiel gemerkt te hebben. Dat maakt ons dankbaar. Tegelijk stelt de minister dat “Het kabinet rechtvaardigheid moet betrachten. Die rechtvaardigheid ligt erin dat je in gelijke situaties gelijk handelt”.
Hier lijkt de minister barmhartigheid en rechtvaardigheid tegenover elkaar te zetten. In de Protestantse Kerk staan ze niet tegenover elkaar, maar houden ze elkaar eerder in balans. Samen belijden we tenslotte een God die rechtvaardig en barmhartig tegelijk is. Niet als twee losstaande eigenschappen, maar verbonden in één God.
Dat lezen we niet alleen in de Bijbel, maar merken we ook in de samenleving. Alle besluiten in de toeslagen affaire kwamen rechtmatig tot stand. Toch constateerden wij als samenleving dat de uitkomsten onrechtvaardig waren. Vanuit barmhartigheid kwam de rechtmatige hersteloperatie opgang. De asielwetten waar van den Brink naar verwijst zijn inderdaad rechtmatig getoetst. En toch komen kinderen in de knel omdat er geen mogelijkheid is voor de rechter om de belangen van kinderen te toetsen aan de wet. Kwetsbare kinderen leggen het in het vreemdelingenrecht altijd af tegen het belang van de staat. Dat is niet in lijn met het Kinderrechtenverdrag en leidt tot onrechtvaardige behandeling van kinderen.
Het kan toch niet zo zijn dat alleen de Kerk opkomt voor barmhartigheid en medemenselijkheid en de taak van de overheid alleen rechtvaardigheid is? Met dat standpunt zou de hersteloperatie van de toeslagenaffaire direct teruggedraaid moeten worden.
Zoeken naar een oplossing
De minister stelt niet van plan te zijn actief te zoeken naar een oplossing voor de familie Babayants. Natuurlijk willen wij dat graag in het belang van Aleksa, Amelia, Ariana en Aram. Maar we zijn niet op zoek naar een uitzondering, maar naar een oplossing voor al die ruim 400 kinderen. De minister kan een rechtvaardig besluit nemen door de rechten van kinderen te verankeren in de vreemdelingenwetgeving. Geef deze kinderen een kans om bij te dragen aan onze samenleving nadat we de afgelopen jaren zoveel geïnvesteerd hebben in hun onderwijs!
Genade
Het ziet ernaar uit dat deze week de asielwetten aangenomen worden in de Eerste Kamer. Daarin worden snellere procedures toegezegd. Minister, wilt u juist op dat moment met genade kijken naar kinderen die in de knel zijn gekomen door de lange procedures?
Wij zijn bereid met u in gesprek te gaan over een rechtvaardige oplossing voor al deze kinderen.
Wij blijven hopen op een rechtvaardige oplossing voor alle gewortelde kinderen!
het is een godgeklaagd schandaal dat gewortelde kinderen uitgezet zouden moeten worden omdat onze politici er niet in slagen binnen de afgesproken tijd duidelijkheid te verschaffen
Ik sta pal achter de mening van Kerkasiel en hun vasthoudendheid. Deze wet slaat mijnsinziens noch kant noch wal. De minister is te bang om tegen de onmenselijke van deze wet in te gaan..
Ik heb als reactie op de uitspraken van de minister onderstaande gestuurd als Ingezonden Brief naar het ND waar het ook geplaatst is:
Geachte minister Van den Brink,
Met grote teleurstelling heb ik kennisgenomen van uw reactie met betrekking tot het kerkasiel in Kampen, waar de familie Babayants inmiddels al meer dan 500 dagen verblijft.
Wat in uw beantwoording ontbreekt, is elke vorm van reflectie op het beleid en de keuzes van eerdere regeringen die mede hebben geleid tot deze schrijnende situatie.
Juist van een minister mag verwacht worden dat hij niet alleen naar regels en procedures kijkt, maar ook verantwoordelijkheid neemt voor de menselijke gevolgen daarvan.
Daarnaast raakt het mij dat in uw reactie weinig empathie en menselijkheid doorklinkt. Het gaat hier niet om een dossier of een casus, maar om mensen van vlees en bloed — een familie die al geruime tijd in onzekerheid leeft. In een land dat zich beroept op waarden als rechtvaardigheid en medemenselijkheid, zou dit zwaarder moeten wegen.
Wat deze situatie des te schrijnender maakt, is het lot van de vier kinderen binnen dit gezin. Zij groeien hier op, bouwen hier hun leven op en kennen feitelijk geen ander thuis dan Nederland. Het vooruitzicht om hen terug te sturen naar een land dat voor hen vreemd is, is moeilijk te rijmen met basale principes van menselijkheid en kinderrechten. Het idee dat kinderen de dupe worden van jarenlang beleid en procedures voelt onrechtvaardig en onmenselijk.
Juist in dit soort gevallen zou een ruimhartige toepassing van het kinderpardon of maatwerk passend zijn.
Als vertegenwoordiger van het CDA verwacht ik bovendien dat de kernwaarden waar uw partij historisch voor staat — waaronder compassie en zorg voor de kwetsbaren — zichtbaar zijn in uw handelen en communicatie. In uw reactie herken ik deze waarden helaas niet terug.
Ik roep u daarom op om uw standpunt te heroverwegen en in deze kwestie meer ruimte te geven aan menselijkheid, redelijkheid en maatwerk. Laat zien dat beleid niet losstaat van de mensen die het raakt.
Met vriendelijke groet, Brenda Bokma-Jordens