Geen hoop op een uitzondering!

Dat was de kop van een artikel in het Nederlands Dagblad van donderdag 9 april 2026. Het Nederlands Dagblad had de minister om een reactie op het Kerkasiel gevraagd. Direct dezelfde dag heeft onze woordvoerder, Herman Stomphorst, gereageerd in het Nederlands Dagblad. In dit artikel willen we graag nog wat uitgebreider reageren op het standpunt van de minister.

Uitzondering?

Verrassend genoeg zijn wij het eens met de titel van het artikel. Wij hopen namelijk niet op een uitzondering voor de familie Babayants. Om de minister gerust te stellen, ga daar niet mee aan de slag! Wat wij vragen is geen uitzondering, maar een structurele oplossing voor gewortelde kinderen. Dat kan door het Internationale Kinderrechten Verdrag (IVRK) te verankeren in de vreemdelingen wetgeving. Als wetten alsmaar strenger worden, lijden de meest kwetsbaren daaronder, zoals in deze situatie kinderen onherstelbaar beschadigd worden.

Rechtmatigheid

De minister stelt dat de besluiten van de IND en de rechter rechtmatig tot stand gekomen zijn. Daar zijn wij het mee eens. Al in onze eerste brief stelden wij dat wij als kerk niet tegen de overheid of de rechter in wilden gaan. Daar is, in ruim 500 dagen, niets in veranderd. Wel constateren wij dat kinderen in de knel komen omdat de beloofde versnelling van procedures de afgelopen jaren niet gelukt is.

Barmhartig of Rechtvaardig?

Vervolgens zegt de minister de barmhartigheid van betrokkenen bij het Kerkasiel gemerkt te hebben. Dat maakt ons dankbaar. Tegelijk stelt de minister dat “Het kabinet rechtvaardigheid moet betrachten. Die rechtvaardigheid ligt erin dat je in gelijke situaties gelijk handelt”.

Hier lijkt de minister barmhartigheid en rechtvaardigheid tegenover elkaar te zetten. In de Protestantse Kerk staan ze niet tegenover elkaar, maar houden ze elkaar eerder in balans. Samen belijden we tenslotte een God die rechtvaardig en barmhartig tegelijk is. Niet als twee losstaande eigenschappen, maar verbonden in één God.

Dat lezen we niet alleen in de Bijbel, maar merken we ook in de samenleving. Alle besluiten in de toeslagen affaire kwamen rechtmatig tot stand. Toch constateerden wij als samenleving dat de uitkomsten onrechtvaardig waren. Vanuit barmhartigheid kwam de rechtmatige hersteloperatie opgang. De asielwetten waar van den Brink naar verwijst zijn inderdaad rechtmatig getoetst. En toch komen kinderen in de knel omdat er geen mogelijkheid is voor de rechter om de belangen van kinderen te toetsen aan de wet. Kwetsbare kinderen leggen het in het vreemdelingenrecht altijd af tegen het belang van de staat. Dat is niet in lijn met het Kinderrechtenverdrag en leidt tot onrechtvaardige behandeling van kinderen.

Het kan toch niet zo zijn dat alleen de Kerk opkomt voor barmhartigheid en medemenselijkheid en de taak van de overheid alleen rechtvaardigheid is? Met dat standpunt zou de hersteloperatie van de toeslagenaffaire direct teruggedraaid moeten worden.

Zoeken naar een oplossing

De minister stelt niet van plan te zijn actief te zoeken naar een oplossing voor de familie Babayants. Natuurlijk willen wij dat graag in het belang van Aleksa, Amelia, Ariana en Aram. Maar we zijn niet op zoek naar een uitzondering, maar naar een oplossing voor al die ruim 400 kinderen. De minister kan een rechtvaardig besluit nemen door de rechten van kinderen te verankeren in de vreemdelingenwetgeving. Geef deze kinderen een kans om bij te dragen aan onze samenleving nadat we de afgelopen jaren zoveel geïnvesteerd hebben in hun onderwijs!

Genade

Het ziet ernaar uit dat deze week de asielwetten aangenomen worden in de Eerste Kamer. Daarin worden snellere procedures toegezegd. Minister, wilt u juist op dat moment met genade kijken naar kinderen die in de knel zijn gekomen door de lange procedures?
Wij zijn bereid met u in gesprek te gaan over een rechtvaardige oplossing voor al deze kinderen.

Wij blijven hopen op een rechtvaardige oplossing voor alle gewortelde kinderen!