(door René Fransen)
Op 13 april bezocht Lisa Westerveld, kamerlid voor Progressief Nederland (GroenLinks/PvdA) het Kerkasiel in Kampen. Zij was onder de indruk van alle vrijwilligers die hierbij betrokken zijn, en benadrukte dat kinderrechten een belangrijkere rol moeten spelen in het asielbeleid.
Westerveld sprak uitgebreid met de familie Babayants, en na afloop ontmoette ze tientallen vrijwilligers en bezoekers van het Kerkasiel in de hal van de Open Hof. ‘Ik proef hier duidelijk het verschil tussen de discussies over medemenselijkheid in Den Haag en in het land’, begon Westerveld. ‘In Den Haag klinkt een heel ander geluid dan hier. En jullie geluid vind ik beter klinken!’
Ze was onder de indruk van het Kerkasiel. ‘Ik had mij niet gerealiseerd dat hier zo’n drieduizend vrijwilligers aan hebben meegewerkt. Dat zouden meer mensen moeten weten.’ Zij riep de aanwezigen op hun stem nog luider te laten horen. ‘En wijs dan ook op de waarden van waaruit jullie dit doen. Asielbeleid gaat over mensen.’
Kop Koffie
Kort voor haar bezoek verklaarde minister voor Asiel en Migratie Bart van den Brink dat hij geen uitzondering wilde maken voor de familie Babayants, of voor andere gewortelde kinderen. ‘Maar ik weet nog niet precies waar de minister staat’, vertelde Westerveld, die veel contact had met Van den Brink toen die beleidsmedewerker was van minister Hugo de Jonge. ‘Daarom wil ik binnenkort eens een kop koffie met hem drinken. Ik ben benieuwd of hij bereid is naar een oplossing te zoeken.’
Vervolgens ging Westerveld in op vragen van de aanwezigen, bijvoorbeeld over de scheiding die Van den Brink ziet tussen recht, de rol van de regering en barmhartigheid, de rol van de kerk. Want wat het Kerkasiel doet is niet alleen barmhartigheid, vond Westerveld, opstaan voor gewortelde kinderen is ook een kwestie van kinderrechten. ‘Die kinderrechten worden geschonden door het asielbeleid. Er zitten bijvoorbeeld zo’n zevenduizend kinderen in de noodopvang, op plekken die niet geschikt zijn voor kinderen. Dat is traumatisch voor hen, nog los van het feit dat noodopvang veel duurder is.’
Menswaardig asielbeleid
En het verlengde van dat recht merkt Westerveld op dat het Kinderrechtenverdrag van de VN uit 1989 wel door Nederland is ondertekend, maar niet is verwerkt in de wetgeving, bijvoorbeeld rond kinderen van asielzoekers. Daarom kunnen asieladvocaten zich er niet op beroepen. ‘Ik heb in het debat over het Europese Migratiepact een motie ingediend om dit bij de uitvoering in ieder geval te toetsen aan het kinderrechtenverdrag. Maar die motie is verworpen.’
Westerveld benadrukte ook dat het belangrijk is te werken aan draagvlak voor een menswaardig asielbeleid. ‘Als je naar de cijfers kijkt is er een meerderheid voor de opvang van vluchtelingen. Het is daarom belangrijk een stevig geluid te laten horen, met feiten, cijfers en echte verhalen. En mensen in de samenleving moeten hiervoor opstaan, net zoals jullie hier doen.’
Ze benadrukte ook hoe knap ze het vindt dat het kerkasiel het al meer dan vijfhonderd dagen volhoudt. ‘Jullie zijn gewoon doorgegaan, hoewel er een kabinet zat waarbij er eigenlijk niets te bereiken was.’ Uiteindelijk moet de druk op Den Haag zo groot worden dat er beweging komt in de zaak van de gewortelde kinderen. Westerveld: ‘Ze wachten al ontzettend lang, er moet een oplossing komen. Maar dit soort bijeenkomsten geeft mij energie, ik voel mij strijdbaar.’
