Kasper Jagers, Erica Meijers, Peter- Ben Smit en Derk Stegeman: 21 april 2026
Dit is een ingezonden opiniestuk. Het standpunt in dit artikel is niet per definitie ook het standpunt van Trouw. (Gekopieerd van Trouw)
Ook al is de wet met asielnoodmaatregelen afgewezen, theologen Kasper Jager, Erica Meijers, Peter-Ben Smit en Derk Stegeman maken zich zorgen over de wijze waarop menselijke waardigheid in dit proces is uitgehold.
De Eerste Kamer stemde na veel politieke en maatschappelijke onrust tegen de ‘strengste asielwet ooit’. Het verloop van het debat baart ons echter grote zorgen. Waarschuwingen van vele deskundigen dat deze wetten niets oplossen, maar veel problemen verergeren, speelden nauwelijks een rol. De stemmen van asielzoekers en mensen zonder papieren zelf werden in de politiek nauwelijks gehoord. Het is vooral te ‘danken’ aan een politiek spel dat de wetten er niet kwamen.
Intussen heeft het wetsvoornemen al veel kwaad aangericht. Mensen zonder papieren voelen zich nog onveiliger; hun kwetsbaarheid is vergroot. Ondergetekenden, die het asielbeleid al jaren volgen en de situatie van mensen zonder papieren uit de praktijk kennen, maken zich grote zorgen over de wijze waarop menselijke waardigheid in onze samenleving wordt uitgehold. Steeds sterker vragen wij ons af of we het overheidsbeleid ten opzichte van vluchtelingen en ongedocumenteerde migranten nog kunnen gehoorzamen.
Angst zaaien lijkt de enige bedoeling
De paus haalde vorige week uit naar een economisch en politiek systeem dat tirannen voortbrengt, die het heilige vertrappen. Dat heilige is wat ons betreft niet de religie zelf, maar betreft de meest kwetsbaren onder ons. In hoe wij met hen omgaan staat de menselijkheid van allen op het spel (Mattheüs 25).
Als christenen leven wij graag binnen de grenzen van onze democratie, inclusief het gelijkheidsbeginsel en het discriminatieverbod. Wij zijn er niet op uit die rechten te ondermijnen, integendeel, we hopen ze te versterken. Wij onderschrijven de open brief van bisschop Gerard de Korte en Kees van Ekris, scriba van de Protestantse Kerk in Nederland, aan de Eerste Kamer. Daarin staat dat de onvervreemdbare menselijke waardigheid een belangrijke pijler van onze democratie is. Wij willen dergelijke fundamentele en principiële waarden hooghouden en beschermen, ook in een samenleving waarin politieke leiders hier weinig om lijken te geven.
Het migratie- en asielbeleid van de laatste jaren zaait vooral angst en dat lijkt ook de bedoeling, aangezien dat het enige effect is. Daarbij worden kinderen het hardst geraakt: zij hebben niet gekozen voor de positie waarin zij verkeren. Kinderombudsvrouw Margrite Kalverboer stelde dat het huidige beleid kinderrechten schendt en rapporten van onder andere Erik Scherder onderbouwden dat kinderen in deze situatie beschadigd worden.
Overheid komt beloften niet na
Net als de minister nu, zei ook toenmalig staatssecretaris Mark Harbers in 2019 een versnelling van de procedures toe, waardoor hier gewortelde kinderen niet meer uitgezet zouden worden. Maar inmiddels zijn er opnieuw zo’n vierhonderd kinderen die hier langer dan vijf jaar wonen en in het ongewisse verkeren over hun toekomst. Het kerkasiel in Kampen, dat al ruim 500 dagen gaande is, wijst op hun situatie. Het staat niet op tegen de overheid, maar herinnert de overheid aan eerder gedane beloften, haar zorgplicht en verantwoordelijkheid voor behoorlijk bestuur.
De formele rechtmatigheid van besluiten, waarmee de minister vooralsnog weigert iets aan deze situatie te doen, doet niets af aan de onrechtvaardigheid ervan. Het (voorgenomen) beleid van het vorige en huidige kabinet maakt deze situatie erger en lost niets op.
Wij blijven ons inzetten voor behoud van waardigheid van mensen zonder papieren, wat de gevolgen ook zijn
Een samenleving die politici voortbrengt die zich laten meeslepen door rechts-populistische politiek, die niet meer luisteren naar wie van nabij een situatie kent, en die de opgedragen zorg voor de kwetsbaarsten in de samenleving (in het CDA ging dat vroeger om sterkste schouders en zwaarste lasten) raakt ons recht in het hart van ons geloof. Wij betreuren ten diepste de wijze waarop onze politieke leiders omgaan met vluchtelingen en ongedocumenteerde migranten.
In navolging van het bijbelse gebod om God en onze naasten lief te hebben, zullen we ons blijven inzetten voor behoud van de waardigheid van mensen zonder papieren, wat de gevolgen ook zullen zijn. Ook wanneer dit burgerlijke ongehoorzaamheid van ons vraagt.
