De doorgaande dienst gaat 24-7 door, ook in de vroege uren van de nacht. De nachtelijke uren worden gevuld door een team van helden, samen zijn ze de ‘nachtwacht’. Liesbeth Huising, gepensioneerd kleuterjuf, is eens in de drie weken vrijwilliger, meestal van middernacht tot 4 uur ’s morgens.
“In de nacht ben je meer bij de dienst betrokken. Overdag zijn er meer bezoekers, dan ben je drukker met koffie en thee. ’s Nachts zit de deur op slot, er is verstilling en dat levert mooie ontmoetingen op. De diensten kunnen totaal verschillend zijn. Ik heb ook het idee dat dit wat veranderd is in de loop van het Kerkasiel. In het begin maakte ik vaak diensten mee met een vaste liturgie. Gaandeweg kwam er steeds meer variatie in de vieringen, waarbij ook veel ruimte voor gesprek is.
De ene keer zitten we met drie personen, andere nachten zijn er zomaar tien mensen of zelfs meer. Er is ook veel afwisseling, bijvoorbeeld creatieve activiteiten. Soms is er een groep uit het Friese Nijkleaster, een soort kloostergemeenschap, zij werken met een vaste orde van dienst waarbij veel gezongen wordt. En het is mooi om te zien dat er niet alleen kerkmensen komen. ‘s Nachts is er doorgaans niet heel veel spontane aanloop. Daardoor is er ook stilte en rust.“
Wil je ook onderdeel worden van de ‘nachtwacht’? Doe mee!
“We moeten het wel volhouden. Ik denk dan ook aan een gedicht van Václav Havel over hoop. Het komt erop neer dat je het goede doet, ook als je niet weet hoe iets afloopt. We maken hier ook een statement, we geven een signaal aan een wereld die in snel tempo lijkt te veranderen. De maatschappij is zo verhard! Daar wil ik een tegenstem aan bieden, dat is ook een deel van mijn motivatie om dit te blijven doen.
Ik snap dat we niet iedereen in Nederlands kunnen opvangen. Maar soms moet je toch je hart laten spreken, het is toch niet eerlijk dat het gezin Babayants elf jaar in de asielprocedure zat. Ik hoorde een mooie beschrijving van hoe we daarmee om moeten gaan: warmhartig.“