In de Asielschool hebben we de afgelopen weken voor het vak Nederlands gewerkt aan het onderwerp ‘Creatief schrijven’.
Ariana heeft daarvoor een gedicht geschreven: ‘Kom ik je tegen’
Ze wil het ook graag met ons delen.
– Hans Voerman
Kom ik je tegen
Buiten in de frisse lucht
ben ik je vergeten,
dat je er niet bent
blij en tevreden.
Hoe ik mijn kamer wil inrichten
is wat ik nu doe.
Het kan me niet meer schelen
wat je van plan bent
Want ik ben veilig,
vrij en dichtbij.
Het is ochtend, ik word wakker,
mijn hart vol hoop
nu begrijp ik, het was maar een droom.
De zon schijnt door het raam,
heb ik iets verkeerds gedaan?
Ik verdwijn in mijn bed
want dit kan ik niet aan.
Vol gedachten in mijn hoofd
Is dit echt aan mij beloofd?
Dat ik weer naar buiten mag
lopend met een glimlach.
Of blijft het maar een droom,
waarmee ik niet verder kom?
Geef me geen valse hoop.
Ik blijf bidden en geloven.
Wachten is mijn realiteit.
Wachten is mijn leven.
Maar op een dag kom ik je tegen.
Houd ik je stevig vast
laat ik je niet los.
Kom je met me mee?
Geef me een knuffel,
alsjeblieft,
draai niet om.
Ik wacht al 12 jaar op jou.
Wees lief,
kom gauw!
Ariana Babayants
Schitterend gedicht lieve Ariana, hartverwarmend om te lezen hoe jij al die asieldagen zo jou gevoel kan uitspreken!!! XXX
Lieve Ariana,
Wat bewonder ik je moed. Ik ben zo blij dat ik je een keer persoonlijk heb ontmoet. Ik was toen samen met Gea Voerman in de Open Hof. Je gedicht spreekt recht uit je hart en ik kreeg kippenvel al is het warm. In gedachten ben ik dicht bij jullie. Goede moed en ik hoop met jullie mee op een juiste beslissing over jullie lot.
Liefs Nel Grootenboer, Lutherse Kerk Utrecht.