Vrijwilliger Kees: “Cadeautjes moet je koesteren” 

Onze vaste vrijwilliger Kees Versluis beschrijft zijn bijzondere ervaringen met onze Zwitserse bezoekers van de Reformierte Kirche in Wülflingen in zijn tweedaagse dagboek.

Door Kees Versluis

Zaterdag 8 augustus even na 14:00 uur:

De telefoon in de Open Hof gaat. Aan de andere kant van de lijn een keurig Engels sprekende heer. Één ding is duidelijk: Engels is niet zijn moedertaal. Toch even schakelen, want dat overkomt je niet elke dag; mij althans niet. Pastor Roland Peter kwam uit het Zwitserse Winterthur, had het artikel in een Zwitsers kerkblad gelezen, en was nu met een groep van 30 jeugdigen op een boot in de haven van Kampen. Zij wilden ons ‘project’ (zo omschreef hij het) bezoeken en, indien mogelijk, er inhoudelijk aan bijdragen. Leek mij een uitgelezen verzoek om te laten beoordelen door Kasper Jager, dus diens telefoonnummer aan hem doorgegeven.

Zaterdag 8 augustus rond 17:00 uur:

Een voor mij onbekende heer komt de hal van de Open Hof binnen en laat zijn blik rondgaan. Hij spot mij achter de bar en op het moment dat hij begint te spreken, herken ik de stem van het telefoontje eerder die middag. Hij had een aantal pogingen gedaan om Kasper Jager te bereiken, maar dat was niet gelukt. Dus was hij zelf op onderzoek uitgegaan. De jeugdigen waren voor het grootste deel “Konfirmanden”, aangevuld met “Konfirmanden” uit voorgaande jaren. De laatsten waren mee als begeleiders.

Konfirmanden – ik heb het achteraf even moeten nazoeken – zijn, in de Zwitserse gereformeerde kerk, jeugdigen van 13 tot 15 jaar die gedurende een jaar catechese volgen om dat af te sluiten met de “Konfirmation”, waarmee zij deel worden van de volwassen geloofsgemeenschap. Bij die catechese hoort soms ook een kamp of een project.

Hij had een flink aantal vragen, waarop ik hem naar beste weten heb kunnen antwoorden. Zijn eindconclusie was, dat zij de voortgaande viering op zondag van 20 tot 22 uur wilden invullen. Hij kwam op mij zodanig betrouwbaar over, dat ik samen met hem de aanmelding op de laptop op de balie heb ingevuld. Daarnaast kon ik hem melden dat Kasper Jager die zaterdagavond van 20 tot 22 uur zou voorgaan in de viering. Daar wilde hij graag voor terugkomen.

Ondanks dat mijn vrijwilligersdienst om 18:00 uur eindigde, was het voor mij duidelijk: dan blijf ik ook.

Zaterdag 8 augustus even voor 19:30 uur:

Kasper Jager plaatst een bericht in de groepsapp dat het in deze vakantieperiode erg moeilijk is om het rooster van de voorgangers sluitend te krijgen en doet een oproep.

Zaterdag 8 augustus rond 19:45 uur:

Kasper Jager arriveert in de Open Hof. Kennelijk was hij direct na het plaatsen van zijn oproep op de fiets gestapt. Ik ben nauwelijks begonnen met mijn verhaal of pastor Roland Peter stapt binnen. Tijdens de eerste kennismaking kwamen ook de 2 muzikanten binnen die zich spontaan via de website hadden aangemeld.

Om 20:00 uur heeft pastor Roland alvast een overdracht van de tafelkaars meegemaakt en is de kennismaking afgerond. Daarbij bleek dat de oorspronkelijke planning was, om diezelfde zaterdag nog met de boot te vertrekken voor een tocht van enkele dagen over het IJsselmeer. Door een technische storing aan een van de bruggen moest dit uitgesteld worden tot maandagmorgen. Daarna werd de viering voortgezet met onder andere een gezongen Zwitserse bijdrage. Rond 20:30 uur nam pastor Roland afscheid om zich bij de groep te gaan voegen.

Op weg naar huis groeide bij mij het gevoel: Daar wil ik morgen ook bij zijn.

Zondag 9 augustus 20:00 uur:

Na de overdracht van de kaars volgt een viering in het Zwitsers-Duits. Klinkt heel mooi, alleen is bij mij de talenknobbel vergeten. Van standaard Duits begrijp ik het meeste wel, maar vraag mij niet het te spreken. Inhoudelijk kon ik hier geen touw aan vastknopen. Wel waren een paar dingen duidelijk: Er werd gebeden, er werd muziek gemaakt en gezongen, er werd (catechese-) les gegeven en er werd (in groepjes) een opdracht uitgevoerd. Een van de “Konfirmanden” wilde graag een tekening maken in het gastenboek, maar er waren nog maar enkele regels in het eerste gastenboek leeg. Mooie gelegenheid om het nieuwe boek in gebruik te nemen. Kijk maar eens wanneer je in Kampen bent. Alle “Konfirmanden” hebben hun naam erin gezet.

Achteraf kijk ik terug op weer een bijzondere ontmoeting, zoals er al zoveel geweest zijn. Al die bijzondere ontmoetingen zijn pareltjes, cadeautjes die we moeten koesteren.