Rien Timmer uit Leiden benadrukt het belang van het kerkasiel en geestelijke zorg voor mensen in gevangenschap. Hij nam onlangs deel aan een gezamenlijke kerkasielviering van ‘zijn’ Protestantse Gemeente Voorschoten Voorschotenen de Anglicaanse kerk St James uit dezelfde stad. Timmer is directeur van de Dienst Geestelijke Verzorging (DGV) voor de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI), maar was uiteraard aanwezig op persoonlijke titel.
Treffend om juist hem tijdens een voorstelrondje in de viering te horen zeggen: “De familie Babayants zit eigenlijk in ‘gevangenschap’. Voor zijn functie bij DGV was Timmer ondermeer twaalf jaar directeur van Exodus Nederland. Deze organisatie begeleidt(ex-)gedetineerden bij een veilige terugkeer in de maatschappij.
Recht
Uit ervaring weet Timmer hoe belangrijk geestelijke ondersteuning is voor mensen in gevangenschap en in dit geval ook voor de familie Babayants. “Alle gedetineerden hebben recht op geestelijke verzorging. DGV helpt hen om hun godsdienst en levensbeschouwing -individueel of in gemeenschapsvorm – vrij te belijden en beleven.”
Stromingen
DGV voert deze overheidstaak uit onder gedetineerden, tbs-gestelden, jeugdigen en vreemdelingen. De geestelijk verzorgers waaraan Timmer dagelijks leiding geeft, vertegenwoordigen acht religieuze en levensbeschouwelijke stromingen (rooms-katholiek, protestants, joods, moslim, boeddhistisch, hindoeïstisch, humantisch en orthodox-christelijk).
Verlangen
Timmer haalt de motivatie voor zijn werk uit zijn verlangen om mensen tot hun recht te laten komen. “De gevangenschap is de straf: die moet humaan worden uitgevoerd en geen extra leed of schade toevoegen. De overheid is wettelijk verplicht om alle gedetineerden – die dat willen – geestelijke verzorging aan te bieden. De vrijheid van godsdienst en levensbeschouwing die in onze grondwet is vastgelegd, geldt ook voor gedetineerden.”
Onrechtvaardig
Dat de familie Babayants al ruim 600 dagen noodgedwongen in de Open Hof verblijft, vindt Timmer problematisch. “Een pijnlijke situatie! Dit gaat helemaal mis”, zegt hij overtuigend.“ De mens is er niet om de wet te dienen, maar andersom. Deze zaak loopt volledig uit de hand door de ingewikkelde en langdurige asielprocedures. Het is toch onrechtvaardig om het gezin dit aan te rekenen? Zo worden zij en vergelijkbare families gevangene van het recht in plaats van dat zij erdoor beschermd worden. Mensen vergeten dat de rechtspraak niet alleen ouders veroordeelt, maar ook hun kinderen. Daarom moet de overheid het belang van kinderen altijd meewegen. Die groeien nu op met de gedachte: ‘ik mag er niet zijn’.”
Hoop
Daarom vindt Timmer het extra belangrijk, dat Kerkasiel Kampen zich over het gezin en in het bijzonder gewortelde kinderen blijft ontfermen. “We willen hen meegeven, dat we geloven dat God ons altijd draagt; ook in de moeilijkste tijden van ons leven. Ja, er is hoop, maar die hangt gelukkig niet van onszelf af.”
