Dolf Jansen lichtpuntje voor gezin Babayants

“Hoop is de overtuiging dat verbetering mogelijk is”

Lachsalvo’s, applaus en instemmend geknik in de Open Hof op één van de eerste regenachtige avonden van deze zomer. Een goed gevulde kerkzaal van Kerkasiel Kampen luistert twee uur naar de gepassioneerde monoloog van cabaretier Dolf Jansen. Voor de familie Babayants even iets anders. Zo heel vaak wordt er niet bulderend gelachen tijdens de diensten. “Een lichtpuntje”, noemt zoon Aram het. Ze voelen zich bemoedigd door de menigte en door Dolf Jansen in het bijzonder.

Jansen verweeft persoonlijke anekdotes, politieke kritiek en filosofische overpeinzingen tot een krachtige oproep voor hoop, menselijkheid en actieve betrokkenheid. Hij vindt het belangrijk dat zoveel mogelijk mensen het Kerkasiel kennen. “Hoe meer mensen hiervan weten, hoe meer mensen zich hiervoor kunnen inzetten en/of anders kunnen gaan stemmen.”

Kritiek

Hij uit scherpe kritiek op de hedendaagse politiek en de verharding in het maatschappelijke debat. Een centraal punt van zijn kritiek is dat veel politici een “gecreëerde realiteit” construeren die zij als feit presenteren om hun eigen agenda te dienen, in plaats van de werkelijke problemen aan te pakken. Hij roept op om te stoppen met de “harde zinnen” en “harde talen” die online en in talkshows de boventoon voeren, en de simplistische retoriek van “grenzen dicht”

Ruimte

Jansen pleit voor menselijke verbindingen, het delen van menselijke verhalen, een humane aanpak van problemen en houdt een pleidooi voor ruimte delen: “Ik geloof dat veel dat misgaat in onze samenleving te maken heeft met ruimte, hoeveel ruimte neem je in, op hoeveel ruimte heb je recht, moeten anderen maar inschikken zodat jij voldoende ruimte hebt? Dat zien we in de trein – tas op stoel, luide telefoongesprekken, liefst op de speaker, zeer aanwezig-geurende voedingsuitwassen in een vol compartiment, instappen terwijl er nog uitgestapt wordt – maar ook op veel andere plekken. De stoep wordt opvallend vaak gedeeld met mensen die zo druk aan het bellen of instagrammen zijn, dat uitwijken het beste is voor je fysieke welzijn, waarbij je weer mag hopen dat er niet net een vaal-oranje etensbezorger met fatbike, gehaast en met een lauwe maaltijd aankomt. En zelfs de discussie over asielzoekers, azc’s en opvang anderszins heeft met ruimte te maken. Natuurlijk hebben we in ons land die ruimte, natuurlijk is het opvang probleem moeiteloos oplosbaar, natuurlijk is het schandalig dat de politiek er de oorzaak van is dat een gezin met kinderen sinds november 2024 in Kampen in kerkasiel zit. Het mooie van ruimte is: er is heelveel van. Het is aan onszelf om steeds te bedenken hoe we die ruimte gebruiken, en vooral hoe we die ruimte kunnen delen.”

Hoop

Dolf Jansen sluit af met het belang van hoop houden: “Hoop is de overtuiging dat verbetering mogelijk is als mensen samenwerken en hun mogelijkheden verbinden om verandering teweeg te brengen.”