Deze treffende woorden sprak hij uit voorafgaand aan de overhandiging van de 120.000 kaarten aan de Tweede Kamercommissie
Sta op voor Kinderrechten!
Mijn naam is Joris Linssen en ik ben een vriend van de Familie Babayants. Bij toeval kwam ik ruim een jaar geleden in aanraking met het Kerkasiel in Kampen. Ik was toen zelf op de vlucht…
Ik deed namelijk mee aan het tv-programma Hunted VIPS waarin BN-ers op de vlucht slaan voor ‘hunters’ die met een heel politie-apparaat op je jagen, en elke nacht moest ik zien onder te duiken bij onbekenden. In Kampen mocht ik een nacht schuilen bij een echtpaar, Henk en Irene, volslagen vreemden. Zij bleken vrijwilliger te zijn bij de Open Hof, waar op dat moment al een halfjaar lang een vluchtelingenfamilie beschermd werd, door 24/7 kerkdiensten te houden. Henk en Irene vertelden me dat ook mensen die niet geloofden daar voor konden gaan. En zodoende heb ik uiteindelijk twee diensten gehouden, heb ik een tv-docu gemaakt over de situatie van de familie en raakte ik van lieverlee bevriend met het Gezin Babayants: Voorbeeldige mensen met vier kinderen, waarvan de jongste twee in Nederland geboren zijn. Hun middelste dochter, Amelia, heeft 11 jaar in een AZC gewoond en nu anderhalf jaar in een kerk. Een Nederlands meisje van 12…
Ik raakte niet alleen onder de indruk van de Familie Babayants, maar ook van de vrijwilligers en de voorgangers bij het Kerkasiel. Mensen met een groot hart voor compassie en mede-menselijkheid. Ik voelde in de Open Hof een helende sfeer van saamhorigheid en solidariteit, iets waar onze samenleving zo enorm naar snakt. Ik zag bescheiden, doorsnee burgers die zijn opgestaan, omdat ze voelen dat de situatie van de Familie Babayants tegen alle kinderrechten indruist. En voor mij zijn Henk & Irene eigenlijk de nieuwe Henk & Ingrid. Want Henk & Irene zijn in feite de gemiddelde Nederlander die echt klaar is met het geweld tegen azc’s en de zondebok-politiek rond vluchtelingen… Henk & Irene willen geen haatdragende politici, Henk & Irene willen fatsoenlijk bestuur en positiviteit.
Het afgelopen halfjaar heb ik een theater-voorstelling gespeeld door heel Nederland, om het verhaal van de Babayants verder te vertellen. En om te verhalen over onze falende bestuurders, volwassen mensen die hun eigen wanbeleid afwentelen op onschuldige kinderen: In 2019 was het ‘laatste’ Kinderpardon. Toen is gezegd dat het niet meer zou voorkomen dat kinderen die langer dan vijf jaar in een asielprocedure zitten uitgezet zouden worden. Maar niets is minder waar. Steeds meer politici kiezen voor harde taal en strengere maatregelen. Tegen kinderen! Dat gaat ons te ver. Daarom zijn wij opgestaan. Met bijna 3000 vrijwilligers en voorgangers bij het Kerkasiel in Kampen. En ik doe een dringend beroep op onze bestuurders: Het wordt tijd dat we Henk & Ingrid inruilen voor Henk & Irene. Toon moed en mededogen.
STA OP VOOR KINDERRECHTEN
STA OP TEGEN ONRECHT
STA OP VOOR MEDEMENSELIJKHEID
KINDERPARDON NU!
Foto credits: ANP Connect/Bart Maat
